De natuurtuin wordt al aardig wakker.

Het is vandaag een zonnige voorjaarsdag.

We merken dat er buiten iets gaat veranderen.

Ten eerste droogt het al aardig op, na al die regen van de afgelopen winter.

 

Ik loop door de tuin en speur elke Crocus af, op zoek naar mijn eerste hommel van dit jaar.

Want bij deze temperatuur kan het niet lang meer duren als de koningin hommel te voorschijn komt.

Ze heeft in het najaar een veilig heenkomen gezocht, nadat ze afscheid heeft genomen van de werksters en de darren (de mannetjes).

Nog geen hommel vandaag, maar wel hoor ik bijen zoemen. Ik zie niet meteen waar ze zitten, dat komt omdat ik ze op de bloemen van de Sleedoorn verwacht. Die staan nu al volop in de witte bloesem.

 

De honingbijtjes hangen massaal aan de katjes van de elzen. Daar doen ze zich te goed aan het stuifmeel. De bijtjes profiteren dus van de elzen maar de elzen zijn voor de bevruchting niet van de bijen afhankelijk, want het zijn immers windbestuivers. Terug in de boomgaard kijk ik naar de vruchtbomen. Gisteren hoorde ik op TV-Noord in het nieuws, van een fruitboer, dat de knoppen van de vruchtbomen al aan het schuiven zijn. Een mooie vak uitdrukking.

 

Twee jaar geleden hebben we een aantal fruitbomen verplant. het waren fruitbomen van een jaar of 5 oud. Een bekend gezegde luid; “ Oude bomen moet je niet verplanten”. Maar we hebben het erop gewaagd, een bijkomend nadeel was dat de bomen van de zandgrond naar de klei verhuisd zijn. Dat is ook wel even schrikken voor die bomen. We hebben zowel de kroon als de wortels aardig teruggesnoeid en vorig jaar zijn ze goed uitgelopen. De boomspiegels ontdaan van de grassen en wat oude stalmest erbij, dan moet de natuur de rest maar doen.

 

In het grasland tussen de vruchtbomen zie ik allerlei planten te voorschijn komen. Veel rozetten van de paardenbloem en distels , zoals de speerdistel met zijn mooie paarse bloei. Ook een veldje hondsdraf steekt al de kop op. Het zal nog wel even duren voor dat ze gaan bloeien. Maar dan komen de hommels er ook massaal op af. Het is voor deze beestjes goed dat er voldoende voedsel te halen valt op een korte afstand van hun nest, die ze vaak in oude muizenholen maken. Want hommels hebben een vrij korte actieradius. Bijen vliegen veel verder van hun nest wel tot 3 kilometer.

 

Van vorig jaar staan de uitgebloeide en geheel uitgebleekte stengels van de Donzige klis er nog. U weet wel van die kleverige vruchten, die je vroeger naar de meisjes gooide, oh wee als ze die in hun haar kregen. Die stengels zet ik in groepjes bijeen, in de hoop dat er solitaire bijtjes hun nestjes in gaan maken. Dan hebben we bij de volgende wandeling ook weer iets om naar uit te kijken.

 

Reacties kunt u mailen naar Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.

Voormalig ecologisch tuinbeheerder.

Klaas K.Steenbergen.